رای ما کجاست :خیلی ها فردای روز رای گیری با دیدن نتایج عجیب و غریب انتخابات توانستند بین این شیوه رای گیری و تمدید نکردن زمان انتخابات ارتباط منطقی برقرار کنند. چون معلوم بود که با شرکت بیشتر مردم در انتخابات دستکاری کردن درصدها یی که همان وقت هم خنده دارو غیر منطقی بود سخت تر می شد. شاید هم دلیل اصلی آن این بود که نیازی به رای مردم وجود نداشت و نتیجه از قبل تعیین شده و فقط با حضور بیشتر مردم اعلامش دشوار تر می شد. به گزارش رای ما کجاست :این در حالی است که در گذشته و در هر انتخابات دیگری زمان رای گیری معمولا تا ساعت ۱۱ یا ۱۲شب تمدید می شد. اما در انتخابات سال گذشته این اتفاق رخ نداد . در آن شب اگر سراغ حوزه های اخذ رای می رفتید شاهد حضور مردم ناراضی پشت درهای بسته بودید .از همان شب نیروی انتظامی با عصبانیت سعی می کرد معترضان به این شیوه برگزاری انتخابات را از حوزه های اخذ رای دور کند.

رای ما کجاست -بیش از بیست روز از نگهداری زندانیان اعتصاب کننده اوین و ممنوع الملاقات شدن شان می گذرد . خبرهای رسیده از زندان اوین حاکی از آن است که این زندانیان هر روز توسط مسولان زندان اوین به خصوص صداقت رییس این زندان و همچنین بزرگ نیا رییس بند 350 تهدید می شوند . آنها به این زندانیان می گویند سرنوشت بدی در انتظارتان است.صداقت ، رییس زندان اوین رو به زندانیان اعتصاب کننده که هفته گذشته به دادگاه رفتند گفت :« فکر کرده اید ما برای این حرکت تان که آبروی نظام قضایی را بردید . راحت تان می گذاریم . حالا باید تاوان این حرکت تان را بدهید تا همه زندانیان بفهمند که در اوین اعتراض جایی ندارد و باید همه حرفهای ما را گوش کنند.» این تهدیدها تا آنجا ادامه یافت که مجید توکلی یکی از زندانیان اعتصابی روز دوشنبه به زندان رجایی شهر منتقل شد .صداقت همچنین تعدادی از زندانیان اعتصابی را به تبعید به ایذه و سایر شهرهای دور افتاده تهدید کرده است

مردم ما از خود می پرســـــــند آیا ما امید تحقق آنچه در بند یک سند چشم انداز بیست ساله آمده است را به باد نداده ایم و آیا مدیریت غلط و ماجراجوئی های نابخردانه و دشمن تراشی های بیهوده در عرصه روابط خارجی میراث گذشته پر افتخار ما را به باد نداده است؟ چه مانعی باعث شده که نظام نتوانسته است از دستاوردهای سترگ مدیران فداکار و دانشمندان و متخصصان و مدافعان منافع ملی استفاده کند. و آیا می توان از سیاست خارجی که تنها در صدا و سیما و رسانه های مشخص دولتی پر هیبت و با اقتدارجلوه می کند و چهره ترحم انگیز آن را حتی درهای بسته گفتگوهای بی ثمر و ذلت بار نمی تواند پنهان کنند جز این انتظاری داشت؟ آنها سوگمندانه می پرســـــــند کجا رفت آن حقوق شهروندی فارغ از هرگونه باور دینی و پیروی از هر مرام و مسلک ؟